Weblog over Spinoza, Spinozisme en Spinozana

De naturâ Rationis est res sub quâdam æternitatis specie percipere
Het is de rede eigen om het eeuwige der dingen te zien.                                 Spinoza, Ethica II, 44 c2

Spinoza’s meest
waarschijnlijke
beeltenis
 

Spinoza's beeldengalerij 

Spinoza’s zegel met 'caute'

Spinoza merchandising

      Iconographia Spinozana

               1632   -   1677 

Spinoza-schilderijen, etsen, gravures & illustraties 

Spinoza-cartoons, comics & illustraties

Corpus Poeticum Spinozanum

Johannes Colerus, Korte, dog waaragtige levens-beschryving van Benedictus de Spinoza [PDF] Ethica-vert. van Dionijs Burger [PDF] Tractatus Politicus vert. van dr. Willem Meijer [PDF]                            Blogger en curator: Stan Verdult

Het Nobelprijzencircus door de ogen van Spinozaprijswinnaars

Volgende week staat weer in het teken van de Nobelprijzen die altijd in een vaste volgorde en op vaste tijdstippen bekend worden gemaakt: maandag fysiologie of geneeskunde, dinsdag natuurkunde, woensdag scheikunde, donderdag literatuur, vrijdag vrede en de maandag daarop tenslotte economie. Ze worden elke dag rond half twaalf wereldkundig gemaakt. Nu.nl heeft vandaag vele feitjes verzameld.

De Volkskrant vroeg alle winnaars van Spinozapremies van de afgelopen jaren om een voorspelling te doen naar wie een Nobelprijs 2016 zal gaan. De Spinozapremie wordt wel de Nederlandse Nobelprijs genoemd – het bedrag ervan (2,5 miljoen euro) is overigens hoger dan dat van de Nobelprijs (ca 0,83 miljoen euro). De eer echter die verbonden is aan de Nobelprijs, is onmetelijk hoger.

Hoewel wordt benadrukt dat de toekenningen niet te voorspellen zijn, worden toch wel verwachtingen geuit en namen genoemd. Ik verwijs ervoor naar het artikel, "Nobele gok", dat Martijn van Calmthout voor de Volkskrant schreef. Martyn F. Overweel maakte een cartoon die als illustratie het artikel opfleurt. Die mag op dit Spinoza-blog uiteraard niet ontbreken. (In de hoop dat tekenaar en krant ermee akkoord kunnen gaan).

 

Gisterenavond in Ljubljana Spinozova leca [Spinoza’s lens]

Gisterenavond vond in het Mednarodni Graficnem Likovni Center (MGLC) [Het International Graphic en Visual Arts Center] in Ljubljana, Slovenië, de première plaats van Spinozova leca [Spinoza's lens], een drama, performance en installatie over Spinoza’s leven en filosofie van de Sloveense Barbara Novakovic Kolenc. [Cf. en cf.]

Het betrof een idee van Barbara Novakovic Kolenc, dat de schrijver en regisseur van het stuk, opdeed in een gesprek met Spinoza-auteur Goceja Smilevski.  

Spinoza’s Lens verweeft filosofie en details uit het leven van Spinoza. Hoofdrollen zijn er voor Maruša Majer en Mateja Rebolj - vrouwen komen als een probleemgebied aan de orde.

Spinoza Lens is het eerste deel van een twee jaar durend project, een soort onderzoekstheater, waarin de auteur Spinoza's kennis van de optica en filosofie wil behandelen. Het tweede deel van de Spinoza- show zal volgend jaar worden opgevoerd.

             Performans Spinozova leca. Foto: Urška Boljkovac

[Opm.  Sommige 'c's' (zoals in Spinozova leca en in Graficnem) dragen in het Sloveens eigenlijk een omgeceerd accent circonflexe, maar die herkent blogse.nl niet en dat maakt er dan een rommeltje van. Dus daarvoor in de plaats dan maar een gewone 'c'.]

Pieter Balling overleed in 1664 (en niet in ca 1669)

In de mail waarin Margreet Brandes mij over haar aanstaande Amsterdamse Spinozawandelingen informeerde [cf. dit blog), schreef ze ook dat ze in het Amsterdamse Archief [ik neem aan in het door dat Archief online gezette begraafregister van vóór 1811, cf.] de sterfdata van Pieter Balling, zijn dochters en waarschijnlijk een tante heeft gevonden.

Pieter Balling, een van de vrienden in Spinoza's kring die ik bij bezoekers van dit blog bekend veronderstel,  overleed dus-later in hetzelfde jaar als zijn zoon, over wie Spinoza hem zo inlevend schreef (brief 17)  - zo wordt toch gezien de inhoud van Spinoza's antwoord i.h.a aangenomen.

Ik geef eerst de gegevens in de vorm waarin Margreet ze mij e-mailde:

Lees verder...

Clarice Lispector (1920 - 1977) en Spinoza [4]

 

In juni van dit jaar had ik een kleine serie over de joods-Braziliaanse schrijfster “Clarice Lispector (1920 - 1977) en Spinoza” en het laatste blog gaf ik de aanduiding mee: [3 en slot].* Nu zie ik toch aanleiding voor een vervolgblog.

Het zomernummer van het tijdschrift The Scofield (dat ook digitaal in te zien is) was geheel gewijd aan het leven en schrijven van Clarice Lispector. Het blad had als thema Clarice Lispector & The Act of Writing. Het bevatte een heel fraai essay van

Nathan Goldman, “Is God a Word? The Heterodox Jewishness of Clarice Lispector” [In: The Scofield, Summer 2016, p. 73 – 82

Inmiddels is dat stuk op 17 september 2016 nog eens geplaatst op Literary Hub onder een licht aangepaste titel: “On the Heterodox Jewishness of Clarice Lispector. A Writer of the Diaspora, In Search of God. Daar is het makkelijker te lezen dan op de manier waarop The Scofield wordt aangeboden [Cf.]

Nathan Goldman is zeer op zoek naar wat het betekent jood te zijn en in die zoektocht ontdekte hij Clarice Lispector. En in de beschrijving van zijn ontdekking van het werk van Lispector heeft hij veel aandacht voor haar verwerking van Spinoza in haar schrijven. Boeiend om te lezen. Reden waarom ik er in een apart blog op wijs in plaats van het toe te voegen aan een van de eerdere blogs.

Het hele artikel is uiteraard het lezen waard, maar ik citeer er graag een aantal alinea’s uit die speciaal over haar en Spinoza gaan:

Lees verder...

Inutilis scientia Spinozana [226] Spinoza afgebeeld binnen een ouroboros

          

Deze afbeelding van Spinoza ingekaderd binnen een ouroboros trof ik aan op de cover van het hierna te noemen boek. In dit eerdere blog zijn een aantal afbeeldingen van Spinoza, waarop hij samen met een ouroboros is afgebeeld, bijeengebracht, maar nooit kwam ik deze vorm tegen van Spinoza binnen de ouroboros, de slang die in zijn staart bijt. Volgens Colerus zou hij tegen zijn huisgenoten meermalen gezegd hebben: "ik doe gelyk de slang die in 't einde van 't jaar zyn staart in de mond heeft, ik en zoeke niets over te houden, als zoo veel tot een eerlyke Begravenis van noden is."

De afbeelding is te vinden op dit boek dat de Duitse Spinozabibliografie niet heeft: 

Lees verder...

De filosofie van Spinoza vergeleken met het neo-confucianisme van Chu Hsi

In 1998 werd Hae-Suk Choi doctor in de filosofie aan de Albert Ludwigs Universität te Freiburg (in Breisgau) met een dissertatie waarin hij de filosofie van Spinoza vergeleek met het neo-confucianisme van Chu Hsi. In februari van het jaar erop verscheen van zijn werk een handelsuitgave

Hae-Suk Choi, Spinoza und Chu Hsi: die absolute Natur als der Grund des menschlichen Seins in der Ethik Spinozas und der neokonfuzianischen Lehre Chu Hsis. Frankfurt am Main etc: Peter Lang, 1999 - VII, 177 pp.

"Im Denken Spinozas ist die größte Nähe zur neokonfuzianischen Lehre zu sehen. Durch die parallele Darstellung der "Ethik" Spinozas und der neokonfuzianischen Lehre werden die chinesischen und westlichen Deutungen der Welt und des Menschseins besser zu verstehen versucht. Sie zeigt, daß die "Ethik" Spinozas nicht nur die Metaphysik, sondern auch die Ethik beinhaltet, und daß die neokonfuzianische Lehre nicht nur die Ethik, sondern auch die Metaphysik in sich einschließt. Dadurch sieht man deutlich, daß Spinozas Gedanken viel plausibler und lebensnäher sind, als sie sich in ihrer strengen Form darbieten, während die Gedanken Chu Hsis an Klarheit gewinnen, wenn sie in eine Ordnung gebracht werden, die an Spinozas folgerichtiger Ordnung orientiert ist. Aus dem Inhalt: Parallele Darstellung der "Ethik" Spinozas und der neokonfuzianischen Lehre - Metaphysik und Ethik - Absolute Immanenz Ethischer Sinn von Spinozas "Ethik"." [Deze uitgeverstoelichting was hier nog te vinden]

Lees verder...

Peter Sloterdijk: "Bisher hat niemand bestimmt, was der Erdkörper vermag."

Zoals ik in diverse blogs al heb laten zien, heeft Peter Sloterdijk niet veel aandacht aan de filosofie van Spinoza [cf., cf., en cf.]. Maar zie, in zijn recentste* boek komt het in de kop vermelde zinnetje voor, dat hij waarschijnlijk, vermoed ik, via Deleuze van Spinoza heeft opgevangen en voor zijn ‘atmosphärisch-ökologischen’ doel aanpaste:

Peter Sloterdijk, Was geschah im 20. Jahrhundert? - Unterwegs zu einer Kritik der extremistischen Vernunft. Suhrkamp Verlag, 2016

Het betreft een bundeling van voordrachten die hij tussen 2005 en 2014 hield en die “thematisieren, aus unterschiedlichen Perspektiven und zu unterschiedlichen Anlässen, welche Lasten, welche Lehren, welche Hoffnungen das 20. dem folgenden Jahrhundert vermacht hat.” Aldus de uitgever, waar verder te lezen is: “Kein einzelner Begriff, kein einprägsamer Slogan, von »Atomzeitalter« bis »Globalisierung«, beantwortet die im Titel aufgeworfene Frage – Was geschah im 20. Jahrhundert?. Eine reine Ereignis- oder Ideengeschichte kann die Bedeutung dieses Jahrhunderts für die Nachwelt ebenfalls nicht erfassen. Deshalb, so die These von Peter Sloterdijk, sind völlig neue Vorgehensweisen auf allen Feldern notwendig, von der Ökonomie bis zur Philosophie. Und dabei kommt, nicht ohne Sloterdijks Ironie und Metaphernkunst, dem Schatz eine zentrale Stellung zu: Diesen Schatz, also die Natur, die Heimat, das Raumschiff Erde, gilt es zu bewahren gegen die extremistische Vernunft, die das vergangene Jahrhundert prägte. Als explizite Botschaft formuliert: »Der Mensch ist für die Bewohnung und Geschäftsführung der Erde im ganzen verantwortlich geworden, seit seine Anwesenheit auf.”

Lees verder...

Van noodzakelijke subjectieve ervaringen met hun "view from somewhere" kúnnen we komen tot meer "objective view from nowhere", volgens Spinoza volgens

Julia Borcherding, “A View from Nowhere? The Place of Subjectivity in Spinoza’s Rationalism.” In:  

Jari Kaukua and Tomas Ekenberg (eds.), Subjectivity and Selfhood in Medieval and Early Modern Philosophy. Springer, 2016, 294pp., $129.00 (hbk), ISBN 9783319269122 - Pages 235-261 – books.google [dit hoofdstuk bij Springer]

In de inleiding schrijven de redacteuren:

In the following contribution, Julia Borcherding asks whether there is room for subjectivity in Spinoza's decidedly rationalistic metaphysics that aims to regard the whole of being sub specie aelernitatis. Through a close analysis of crucial sections of the Ethics, Borcherding shows that Spinoza moves subtly between strictly ratio-nalistic deduction and empirical intuitions. In this way, subjectivity can be argued to have played an important cpistemic role in the construction of Spinoza's monistic system.

Lees verder...

Weer Amsterdamse Spinozawandelingen van Margreet Brandes

Al vaker heeft Margreet Brandes Amsterdamse Spinozawandelingen georganiseerd. De komende Spinozawandelingen onder haar leiding vinden plaats op: 2, 6, 9 en 10 oktober 2016.

Hieronder méér over de verschillende thema’s en routes (per datum).

Op woensdag 23 april 2014 maakte beroepsfotograaf Maarten Brante deze foto van mensen, lekker genietend van 't voorjaarszonnetje op het Amsterdamse Spinozabeeld. [Foto groter formaat op zijn website]

Lees verder...

Yuval Jobani over the towering figure of Spinoza

Yuval Jobani is Assistant Professor at the Department of Hebrew Culture Studies and the School of Education at Tel-Aviv University. [Cf. en cf.] Eerst verscheen van hem:

Yuval Jobani, “Ethical or Political Religion? On the Contradiction Between Two Models of Amended Religion in Spinoza’s ‘Theological-Political Treatise’.” Hebraic Political Studies, Vol. 3, No. 4 (Fall 2008), pp . 396-415, [PDF] En begin dit jaar:

Yuval Jobani, The Role of Contradictions in Spinoza’s Philosophy: The God Intoxicated Heretic. Routledge, 2016 – books.google

Een jaar geleden, in het blog van 12 sep. 2015 waarin ik de komst van zijn boek aankondigde, verwachtte ik er een bestrijding in. Nu ik recent bij books.google de hele inleiding die een uitgebreide samenvatting van inhoud en aanpak geeft, las, kreeg ik ontzettend veel zin om het boek aan te schaffen en te gaan lezen. Maar ja, méér dan € 100 voor een boek van 212 pagina’s… ik vind het nogal wat. Dus ben ik vooralsnog nog aan ’t dubben over wat ik zal doen.

Lees verder...

Inutilis scientia Spinozana [225] Spinoza in graphic novel Family Man

Family Man is een graphic novel die deels direct als webcomic is te lezen maar die ook in druk verschijnt. De eerste hoofdstukken werden volledig op internet gezet, maar later worden pagina’s overgeslagen.

De comic wordt geschreven en getekend door Dylan Meconis, die - zoveel wordt duidelijk - wel iets met Spinoza heeft. Het verhaal speelt zich af in het 18e eeuwse Duitse academische milieu. Hoofdpersoon Luther Levy, die gepromoveerd is op Spinoza, wordt verwijderd als docent aan een school vanwege onpopulaire meningen over Spinoza. Vervolgens lukt het hem een positie te verwerven in een verre uithoek in Bohemen, waar hij weer verwikkeld raakt in kwesties met de rector en met diens dochter die de universiteitsbibliotheek beheert. Er ontstaan telkens weer crises over geloof, academisch beleid en superstitie waarin weerwolven een rol spelen.  

 

Lees verder...

Spinoza’s Summum Bonum

Yitzhak Melamed heeft een artikel naar academia.edu geüpload dat binnenkort gaat verschijnen. “Spinoza and Some of His Medieval Predecessors on the Summum Bonum. Forthcoming in Nadja German and Yehuda Halper (eds.), The Pursuit of Happiness in Medieval Jewish and Islamic Thought.

Daarin laat hij zien wat het begrip 'summum bonum' – het hoogste goed – dat al vroeg in de TIE voorkomt bij Spinoza betekent en hoe het zich in de Ethica ontwikkelt.

Melamed laat zien hoe Spinoza, die niet veel van Aristoteles zei te moeten hebben, toch dit centrale Aristotelische begrip overnam.
Een informatief artikel, waarvan ik het slot hier overneem.

                Conclusion

                Spinoza was no fan of Aristotle. In a letter from October 1674, he asserts plainly: “To me the authority of Plato, Aristotle, and Socrates is not worth much.”[1] Still, Spinoza’s attitude toward Aristotle was not one of complete and unreserved rejection. On some issues, such as the rejection of the Aristotelian ban on actual infinity, Spinoza’s attack on Aristotle went far beyond that of most of his contemporaries.[2] Yet, on many other issues, Spinoza critically adopted, and reinterpreted, key Aristotelean concepts and doctrines. In this manner Spinoza adopted and heavily employed the Aristotelian concept of essence while divorcing it from its original and standard association with teleology. We can discern a similar attitude in Spinoza’s reception of Aristotelean ethics. Spinoza adopts key doctrines and concepts from Aristotle and Maimonides, yet at the end of the day these elements acquire a new, and frequently surprising, meaning.

                A bit more than a third of a century ago, I recall myself as a child coming across an odd volume in the library of my father’s Hassidic shul. The title of the book, Sefer ha-Midot (Hebrew: “the Book of Ethics”), was not the reason for my surprise; most Hassidic libraries contain books on piety and ethics. The reason for the surprise was, of course, the author of this specific book of piety, namely, Aristotle.[3] In his masterly study, Steven Harvey traced the fascinating history of the Jewish reception of the Nicomachean Ethics from almost complete ignorance and indifference in the early middle-ages to the early modern period during which the book became one of the most cited works in rabbinic literature.[4] The terminology of Aristotle’s Nicomachean Ethics is today spread over much of the canonical rabbinic literature on piety. In many of these works, Aristotelean terms are put to work in a very original and surprising manner, just as in the works of our friend, Benedict of Amsterdam.



[1] Spinoza, Ep. 56| IV/261/30.

[2] See my “Hasdai Crescas and Spinoza.” For the rejection of actual infinity by self-proclaimed early modern anti-Aristotelians, such as Hobbes and Locke, see my “Eternity in Early Modern Philosophy,” 137-142.

[3] Most likely, this volume was the 1866 Lemberg reprint of Itzik Satanow’s 1790/91 edition, Sefer ha-Midot le-Aristoteles. See Friedberg, Bet Eked Sepharim, II 554.

[4] Harvey, “Influence,” 136-7. Indeed, any cursory search of Aristotelean moral terminology (such as, ‘hazlaha [happiness],’ or ‘ha-tov ha-elyon [the highest good]’ in databases of rabbinic literatures will yield thousands of hits. 

Lees verder...

Van Anthony Gottlieb verscheen: The Dream of Enlightenment

Anthony Gottlieb, voormalig redacteur van The Economist, die we op dit blog hebben leren kennen van zijn NYT-review van het boek Spinoza’s Life van Steven Nadler en van wie we via dit blog vernamen dat hij het boek van Rebecca Goldstein, Betraying Spinoza. The Renegade Jew Who Gave Us Modernity, via dezelfde NYT omschreef als “haar liefdesbrief aan de 17e eeuwse Nederlandse filosoof,” en via dit blog welke vijf boeken Jonathan Israel aan hem voorlegde, etc. kwam in 2000 met The Dream of Reason. A History of Western Philosophy from the Greeks to the Renaissance en schreef nu het vervolg, waarin hij ‘explains the rise of modern thought from Descartes to Rousseau’:

Anthony Gottlieb, The Dream of Enlightenment. The Rise of Modern Philosophy. W. W. Norton & Company / Allen Lane, 2016 - 384 pagina's

Chapter 3: “A Breeze of the Future: Spinoza” – cf. books,google

Daaruit citeer ik hier het volgende stukje tekst over Spinoza, waaruit duidelijk wordt dat hij heel goed weet waarover hij het heeft:

Lees verder...

J.J. Rousseau moest niet veel hebben van Spinoza

In dit blog is het slechts beperkt gegaan over de houding van Jean-Jacques Rousseau tegenover Spinoza. Het blog van 20-september 2012 was neutraal getiteld “Rousseau en Spinoza”. Klever reageerde er kritisch op. Ik weet dat hij tamelijk gebeten was op de manier waarop Jonathan Israel in zijn trilogie over de Radicale Verlichting Rousseau als niet behorend tot de radicale navolgers van Spinoza; volgens hem zou Rousseau veel meer als een Spinozist moeten worden gezien.  ik heb me in die discussie niet gemengd – had genoeg aan de informatie van Israel. Er was ook nog het blog van 22 aug. 2012.

Nu ontving ik een dag terug een interessante mail van Jurriën Rood:

Aanknopend bij een discussie uit 2012 over de connectie Rousseau - Spinoza, tussen Verdult en Klever, vanuit het perspectief van Rousseau.

Rousseau noemt aan het eind van zijn 1e Discours, over de Kunsten en de Wetenschappen, Spinoza letterlijk en niet in gunstige zin. Hij wil daar laten zien dat de moderne filosofen vooral domme onzin geschreven hebben. Zo is er één 'die beweert dat er slechts één substantie bestaat, materie, en dat God niets anders is dan de wereld.' En verderop meent hij dat dankzij de drukpers 'de gevaarlijke dromerijen van Hobbes en Spinoza voor altijd zullen blijven bestaan'. Ik neem aan dat JJR het hier over de Ethica heeft, dit Discours stamt uit 1750. Misschien dat hij daarna de TTP las en zijn mening over Spinoza bijstelde?

Lees verder...

Het Vaticaans Ethica manuscript momenteel in het JHM

Maaike Putman bracht in een tweet een foto van hoe het Vaticaans Ethica-manuscript momenteel in het Joods Historisch Museum te zien is.

 

Waarom had Spinoza een voorkeur voor meetkunde (en niet voor rekenkunde)? [een vervolg - en een uitstapje naar Frederik van Eeden]

Hierbij neem ik graag de vrijheid om een vervolg op het vorige blog, waarin een artikel van Adrie Hoogendoorn was opgenomen met bovenstaande titel, aan te bieden.

Sindsdien kwam ik nog enige artikelen en hoofdstukken tegen die m.i. een relevante en aanvullende documentatie leveren bij deze vraag. Vooral wijs ik graag op een relevant en exact bij deze kwestie passend buitengewoon informatief artikel van

• Yitzhak Melamed, "On the Exact Science of Nonbeings: Spinoza's View of Mathematics." In: Iyyun, The Jerusalem Philosophical Quarterly, 49 (January 2000); 3-22, gepubliceerd op academia.edu

Verder

• R.H. Moorman, "The Influence of Mathematics on the Philosophy of Spinoza." In: National Mathematics Magazine, Vol. 18, No. 3 (Dec., 1943), pp. 108-115

Alexandre Matheron, "Spinoza and Euclidean Arithmetic: The example of the fourth proportional. "In: Marjorie Grene & Debra Nails (eDS.), Spinoza and the Sciences. Dordrecht etc: D. Reidel (Boston studies in the philosophy of sciences, v. 91) nu Springer Science & Business Media, 1986, pp. 125-150 - books.google

• Ger Harmsen, “Spinoza and the Geometrical Way of Proof.” In: T. Koetsier en I. Bergmans (Ed.), Mathematics and the Divine. A Historical Study. Amsterdam etc., 2005, 423-440 - deels in te zien op books,google

• Geert Vanpaemel, "The Culture of Mathematics in Early Dutch Enlightenment." In: Wiep van Bunge (Ed.), The Early Enligtenment in the Dutch Republic 1650-1750 : Selected Papers of a Conference held at the Herzog August Bibliothek Wolfenbüttel, 22-23 March 2001. Leiden [e.a.]: Brill [Brill's Studies in Intellectual History, 120], 2003: 197-211. Grotendeels te lezen op books.google – geeft veel contextuele informatie.

Lees verder...

Het altijddurende onderwerp van "de eeuwigheid van de geest" bij Spinoza

Dit blog wordt een vervolg op het blog van 18 september 2016, waarin ik o.a. erop wees dat Mogens Laerke zijn artikel “Spinoza on the Eternity of the Mind,” dat in DIALOGUE gaat verschijnen, alvast op academia.edu heeft geplaatst.

Pas eergisteren heb ik dit artikel kunnen printen en het vervolgens enige malen aandachtig kunnen lezen. Er is voor mij alle reden er hier nog eens apart en uitvoerig op in te gaan. De reacties die het vorige blog ontving vind ik erg mager en eigenlijk onder de maat. Het stuk verdient m.i. beter.

Het Keizer verwijst naar een nog te verschijnen artikel van hem, waarvan hij aankondigt daarin te laten zien dat Laerke ten onrechte uitgaat van het bestaan van eeuwige essenties. Daar kom ik nog op. Maar als hij dat artikel niet alvast op academia.edu brengt, kan het nog niet meedoen in het debat. Ik hoop dat hij ondanks dat punt toch nog iets meer over Laerke’s artikel te melden heeft. Dat hoop ik ook van Mark Behets.

Intermezzo. Zoals blijkt aan het slot van het artikel heeft hij de tekst gebracht op de eerste Internationale Spinozaconferentie aan de Nationale Autonome Universiteit van Mexico die gehouden is in mei 2016. De organiserende universiteit heeft de lezing direct op internet gebracht. Wel aardig te zien dat ze daarbij gebruik hebben gemaakt van de foto van Mogens Laerke die ik een half jaar ervoor in Amsterdam had gemaakt. Ik mag hopen dat de aanwezigen net als de moderator, Teresa Rodríguez, zijn tekst hebben kunnen meelezen, anders zou het volgen van de op zich al moeilijke tekst onbegonnen werk zijn, zoals ik eerder heb kunnen meemaken en van anderen weet.

Lees verder...

Reformatisch Dagblad met artikel en video over expositie bij 400 jaar Ets Haim

Het Reformatisch Dagblad heeft vandaag een uitgebreid artikel over de tentoonstelling in het Joods Historisch Museum “De glorie van het joodse boek” bij gelegenheid van het 400-jarig bestaan van Ets Haim. Op die tentoonstelling is het Vaticaanse manuscript van de Ethica te zien naast het Escamoth met de over Spinoza uitgesproken ban. [Cf. dit blog & blog]

Daarnaast werd gisteren een door het RD gemaakte video op Youtube geplaatst, waarin Emile Schrijver, directeur van het Joods Historisch Museum in Amsterdam, vertelt over de expositie “De glorie van het joodse boek”. Van ca 2:00 tot 4:00 gaat het over het Ethica-manuscript en Spinoza's ban (nu zou het manuscript in 2012 in plaats van in 2010 zijn ontdekt).

 

Inutilis scientia Spinozana [224] Spinoza legde het af in de "Universiteitsstrijd"

Bij de NTR loopt op NPO 2 een dagelijkse "Universiteitsstrijd" waarin teams van telkens twee universiteiten een kwis spelen. Vandaag speelden studenten van de Erasmus Universiteit Rotterdam en de Universiteit Utrecht tegen elkaar. Beide teams hadden geen idee wat het antwoord was op deze vraag:

Geprobeerd werden de antwoorden: Montesquieu en Voltaire.  

Zie ook blog van 30-12-2010: Wat weet "De allerslimste mens ter wereld" van Spinoza?
 

Inutilis scientia Spinozana [223] Antero Meozzi vertaler van o.a. Spinoza

Voor de aardigheid breng ik hier de cover van het volgende boek

B. Spinoza, Tractatus politicus. traduzione e prefazione di Antero Meozzi. Lanciano: R. Carabba. 1918, 1934

Uiteraard ging ik op zoek naar de vertaler. Over z’n biografie is niets te vinden. Wel zijn vele titels te verzamelen van door hem vertaald werk, maar ook van boeken die hij zelf schreef, zoals

Antero Meozzi, La vita e l'opera di Gabriele d'Annunzio. Vallerini

Antero Meozzi, La vita e la meditazione di Giovanni Pascoli. Firenze : F. Le Monnier, 1924.

Tommaso Di Aquino, De regimine principum. Traduzione e introduzione di Antero Meozzi. Lanciano: Carabba, 1928

e.v.a. - ik ga ze hier niet allemaal noemen.

Dat er geen enkele pagina over zo iemand is gemaakt verbaast me een beetje. Enfin, ik laat het hierbij; meld alleen nog dat Antonio Gramsci tijdens zijn gevangenschap gedurende het fascistische regime in zijn notieboeken schreef over een literatuur-historisch werk van Antero Meozzi, cf. books.google en de eindnoten in books.google [cover van ebay]