Wie is toch die spinozist Kevin? Kevin unveiled...

In het rechterrijtje met links heb ik o.a. een link opgenomen naar Kevin's site. Van Kevin heb ik een periode lang tamelijk veel e-mails gekregen - toen hij namelijk intensief bezig was met een onderzoek om meer te weten te komen van het lenzen slijpen door Spinoza.
Naar aanleiding daarvan heb ik een paar maal op dit weblog aandacht gegeven aan de vragen die hij stelde.

Ik spoorde voor hem het artikel van Wim Klever, "Insignis Opticus: Spinoza in de Geschiedenis van de Optica", op en zond hem scans ervan toe uit het Tijdschrift De zeventiende eeuw, (1990, nr 6: p 47-63). Ook bracht ik hem rechtstreeks in contact met Wim Klever.

Zo stelde ik op 7 juli 2008 deze vraag: Wie weet iets meer over hoe Spinoza lenzen sleep? Toen meende ik nog dat hij een Engelsman was.

En op 22 juli van dat jaar kon ik, op grond van wat ik inmiddels te weten was gekomen een blog schrijven: Wipslijpbank in het Spinozahuis geeft verkeerd beeld van Spinoza’s lenzenslijpen. Op dat blog gaf hij een reactie.

Kevin kon soms flink aanhoudend doordrammen en hij heeft mij nog heel wat vragen voorgelegd, die ik zo goed en kwaad als mij kon lukken, heb proberen te beantwoorden. De ene vraag was nog niet beantwoord, of de volgende stond al weer te wachten in de mailbox.

Ik heb hem in die tijd nog wel eens gevraagd wie toch achter de naam Kevin verscholen zat - wie hij was - wat zijn volledige naam was. Maar daar kreeg ik geen antwoord op. Hij beloofde mij te zijner tijd een kopie van het artikel te sturen dat door een tijdschrift zou worden gepubliceerd. Maar dat heb ik nooit ontvangen. Zou dat misschien zijn, omdat hij dan op die manier zijn naam bekend zou maken? Ik had geen idee waarom hij zich zo wilde verstoppen.

Af en toe, goed beschouwd toch tamelijk regelmatig, ging ik even kijken naar zijn website en raakte zeer onder de indruk van waar hij allemaal mee bezig was. Maar ik werd er ook wel een beetje moe van: zoveel verschillende, maar vaak wel heel interessante onderwerpen, waarover hij dan soms ellenlange artikelen schreef.

Meestal hadden zijn blogs ergens wel iets met Spinoza te maken. Kevin ging ik zien als een heel bijzondere spinozist: iemand namelijk die af en toe een bepaald onderwerp uit teksten van Spinoza uitdiepte, maar die vooral het denken en de begrippen van Spinoza toepaste in tegenwoordige filosofische discussies. Je komt heel wat namen van hedendaagse filosofen op zijn blog tegen. Ik kan daar niet aan tippen. 

Ik was zeer geïmponeerd over hoe hij vlot over soms best wel ingewikkelde filosofische onderwerpen schrijft; reagerend op blogs van diverse andere filosofen - vele andere sites monitorde hij so to speak. Het was duidelijk dat hij filosoof is, maar dan eentje die kennelijk vrij was, geen academische of andere functie had en die zelf over al z’n tijd kon beschikken. En die heel veel tijd kon steken en ook stak in dagelijks lange lappen van blogs. Was hij misschien auteur? Onder welke naam publiceerde hij dan?

Enfin, Kevin was en bleef voor mij een intrigerend raadsel – een enigma.

Tot afgelopen maandag.

Toen gaf ik de informatie door van Filip Buyse over het programma van de komende Internationale Conferentie "Galileo and Spinoza" die door Filip wordt georganiseerd.

En zie daar: op de tweede dag staan voor 15:45 – 16:45, voor het onderwerp “Spinoza and optics” genoteerd:  Graham Burnett, Princeton + Kevin Von Duuglas-Ittu + James A. Schulz.

Kevin is dus die Kevin Von Duuglas-Ittu! Zoveel is zeker.

Z’n blog heeft de aanduiding: kvond; z’n e-mailadres begint met kvdi. Alles klopt.

En met die naam googelend kom ik ineens heel veel meer over hem te weten. Want onder zijn eigen naam heeft hij aardig wat sporen op internet achtergelaten. Ik ga niet alles noemen, maar hij blijkt geïnteresseerd in astrologie. Ik heb zelfs z’n horoscoop ergens – verborgen, dat wel - op een site van hem aangetroffen, zodat ik z’n geboortedatum ken. Kevin is 44 jaar.

Ondertekend met Sincerely, Kevin zijn [hier 1, 2, 3, 4, 5] reacties van hem te vinden in een ellenlange astrologische discussie. Want Kevin houdt het altijd heel lang vol… Om moe van te worden.

Zijn sterrenbeeld is Sagittarius (dat zijn dingen die mij totaal niets zeggen, maar goed). Ondertekend met Kevin von Duuglas-Ittu – Sagittarius heeft hij ergens een gedicht ‘New Jerusalem’ geplaatst.

Hij is als dichter ooit een website begonnen. Daarop is ook een groot stuk met vertaling uit het Grieks van zijn hand van Aescylus´ Eumenides te vinden.

Hij staat genoteerd als schrijver voor de band  JUNCTURE. “JUNCTURE is a large-scale arts collaboration featuring 50 of the finest artists of our generation. The work includes a book, JUNCTURE: 25 VERY GOOD STORIES AND 12 EXCELLENT DRAWINGS, edited by Lara Stapleton + Veronica Gonzalez, published by Soft Skull Press NY, and JUNCTURE, the CD, by Pi Recordings. In dat boek staat een stuk ‘The immaculate’ van hem.

 

 

Maar het allermooiste vind ik nog te ontdekken dat op een Deense site zijn volledige naam voorkomt in een stukje van Fredag den 5. maj 2006, 03:30 Film: »American Losers« Alle mennesker kan lave en film, hvis bare de har et videokamera og et par venner, som er villige til at optræde foran det... Enfin, ik heb dat bericht door Google laten vertalen en het bleek dat Ebbe Iversen niet zo te spreken was over de film American Losers

Over die Deense 58-minuten durende film uit 2006 is een en ander te vinden, maar in die vele url’s komen alleen voornamen voor. Uit de toelichting is echter duidelijk dat het om Kevin Von Duuglas-Ittu gaat en dat het geen film met acteurs betreft, maar dat het een real live movie met en over twee personen betreft. En dus heb ik via enige video stills hiermee ook een paar plaatjes van Kevin Von Duuglas-Ittu.

Over die film:

 

American Losers (2006)

Only in New York is the line between winner and loser less clear, more alive. Who is a winner? What defines a loser? Two unlikely individuals, Kimberle and Kevin, could be viewed as losers in the eyes of some. For director Ada Bligaard Søby, they are her heroes: for daring to stand outside the box, for their ironic view of themselves, for their unique grasp of their place in the world. Ada sees two beautiful people chasing a 21st Century version of the American dream. Kimberle is an aspiring rockstar from the Bible Belt who has come to live the NY experience. She is constantly searching, pushing, relentless in her energy to ‘make it’ and remain true to herself. Kevin is a recluse. An autodidact beginning college at age 40, he spends the bulk of his time reading and writing in search of answers to questions both romantic and philosophical. AMERICAN LOSERS is a reportage diary. It tells a common story within an uncommon collage of images and emotions. It challenges the superficial judgments we place on each other and ourselves, reexamines the American dream, and asks: Why is it so hard to live up one’s own expectations? With music by Devendra Banhart and A Place To Bury Strangers.

Hier de trailer.

Over dat laat begonnen zijn met ’n studie is zelfs een spoor op internet te vinden.

Hiermee is het plaatje wel aardig ingevuld en is Kevin er nog een flink stukje intrigerender door geworden.

Tijdens de komende IDFA (International Documentary Film Festival Amsterdam) dat van 19 - 29 november 2009 wordt gehouden staat deze film geprogrammeerd. Misschien ga ik wel kijken...

 

Reacties

Bedankt voor je speurwerk, dat ook voor mij erg waardevol is als achtergrond van de wetenschappelijke gedachtewisselingen die ik met Kevin had. Ben erg benieuwd wat hij zal toevoegen aan mijn artikel over Spinoza's optica, dat je vermeldt. Die Graham Burnett, met wie hij (en samen met Schutz) verantwoordelijkheid zal dragen voor de voordracht, bewondert hij ten zeerste. Of hij zijn leermeester is (geweest), weet ik niet.Wel heeft hij mij diens publicatie toegestuurd: D. Graham Burnett, DESCARTES AND THE HYPOERBOLIC QUEST. LENS MAKING MACHINES AND THEIR SIGNIFICANCE IN THE SEVENTEENTB CENTURY (American Philosophical Society, Philadelphia 2005), dat tot het beste behoort van wat ik ooit over dit onderwerp heb gelezen. Maar het is vermoedelijk aan geen enkele Nederlandse Spinozist of Spinozahuis-bestuurslid besteed!

Ha. Sorry Stan, I did not realize that you felt I was sealing my identity from you (sorry I come upon this late, I do not read Dutch). Perhaps you asked your question of my name at a bad time for me or I simply neglected to answer, as I sometimes do. All I felt from my side that you tired of my questions in English.

If I have been dim about my person, it is just that WHO I am is not very interesting to the subject that I write on, whether it be Spinoza or another thing. I simply do not find it interesting, unto myself. I am not a spectacular person.

But other people do apparently find me interesting, and Ada's film is quite extraordinary, apart from part of the cloth from which it is cut.

As to the proposed magazine article, it did not pan out, mostly because my study of Spinoza's optics proved too vast for the problication it was intended for, which, as it turns out, was a good thing. To the question of the Galleo/Spinoza conference, this presentation too was canceled, principally because the proposed presenter dropped out of the project. All the relavant material has been published on my blog, as it is.

And no, Graham Burnett was not my professor. Only an academic acquaintance who has offered excellent moral and intellectual support.

Wim too has been of great support.