Vanavond compositie van Gianni Bozzola (1981): Cherem de Spinoza (2015)

Terwijl deze week in België het Koningin Elisabeth Concours wordt gehouden waarin violisten met elkaar in het strijdperk treden, heeft vanavond in het Orgelpark in Amsterdam de FINALISTS COMPOSERS COMPETITION PRIX ANNELIE DE MAN 2015 plaats. Het concours voor klavecinisten en componisten - vernoemd naar de grand lady van de hedendaagse Nederlandse klavecimbelmuziek.

Een internationale jury maakte een voorselectie uit de inzendingen voor het compositieconcours. De zes geselecteerde werken worden vanavond uitgevoerd. [Cf. orgelpark, facebook/PrixAnnelieDeMan]

Een van hen is de Italiaan Gianni Bozzola (1981). Hij zond in en dat wordt vanavond dus uitgevoerd:

Cherem de Spinoza (2015) for solo harpsichord and ensemble (flute, clarinet in Bb, percussion, Mustel Harmonium, conductor)

Beluister alvast zijn compositie for oboe and bass koto (2015) die hij op Soundcloud plaatste.

Hopelijk plaatst hij daar ook zijn "Cherem de Spinoza."

[Met dank aan Peter de Wit die mij deze tip gaf.] Méér info bij Donemus

Reacties

"De winnaar van het compositieconcours wordt aan het eind van het concert bekend gemaakt," zo stond te lezen in het programma. Op de nieuwspagina van orgelpark wordt niets gemeld. Ook op facebook noch op twitter wordt er iets over een winnaar gemeld. Maar ja de klavecimbel was ook uit een andere tijd.

I'm happy to inform you that Cherem de Spinoza has won the first prize at Prix Annelie de Man!
Thank you for the post on your blog!
You can find the recording of piece at:
https://soundcloud.com/gianni-bozzola/cherem-de-spinoza-2015

Thanks, Gianni, for this post, and congratulations on winning the first prize.
See this blog

http://spinoza.blogse.nl/log/gianni-bozzola-won-met-cherem-de-spinoza-2015-compositiewedstrijd-prix-annelie-de-man.html

Thanks so much to you Stan!

Maybe of interest for you the program note of the piece:

This work was conceived as a picture of harpsichord’s fundamental nature: the pluck. Every detail of this piece is a different way of expanding this aspect. So how can an ensemble sound like an extension of the harpsichord, or how can a flute sound as a transformed twin of a harpsichord?
The pluck, the attack, the articulations, as well as the noise produced while pressing and depressing the keys of the manuals, the different sets of strings and the decay of the sound itself: everything is transfigured into the sound of the ensemble, and the ensemble itself becomes the expansion of the harpsichord, so that every development is the “corollarium” of a gesture produced by the harpsichord.
The homage to Spinoza relies right on the idea of drawing consequences from a single starting point, going forward despite the inevitable limitations. The form of the work itself is “geometrical”, in the sense that a double spiral movement becomes the way to develop through time the decay of the sound (contraction) and the increasing complexity of articulations (expansion). So that while the sound expires by inertia getting shorter, the energy of the material grows in a smaller and smaller space of time.

Gianni Bozzola, may 2015

Yes, interesting. Thanks a lot.

Thanks to you Stan for posting it.