Spinoza’s Garden [1]

Ineens komt de titel Spinoza’s Garden op mijn weg en die blijkt een wegwijzer die verschillende kanten op wijst. Een boeiende lijkt me die in de richting van architect en architect-filosoof Raoul Bunschoten. Raoul Bunschoten is architect te Londen, stichter van CHORA- instituut voor architectuur en stedenbouw in Londen en met vestigingen in Berlijn en China; hij was o.m. visiting associate professor aan de Columbia University in New York. Ter verdere introductie wijs ik op de site van CASS waaruit blijkt dat hij sterk met het Smart City-concept bezig is en met stadsecologie.

In 1985 had hij een artikel in de AA Files, “Spinoza’s Garden”, waarvan een afbeelding op de cover kwam:

Raoul Bunschoten, 'Spinoza's Garden', AA files. Annals of the Architectural Association School of Architecture, Number II, Published Spring 1986 (London: The Architectural Association, 1986), page 54–57. [Cf.]

In een inleiding van Joost Meuwissen, op The Architect as an Exile, is te lezen:

“The garden, in Spinoza's Garden (1985), “represents the genetic process of the Flevo polder", the last land reclamation of the Zuider Zee.” [Cf. en cf.; daaruit ook onderstaande afbeelding]

Uit een beschrijving van iets (een dia) dat de Laval University Library in Quebec over dit project bewaart, blijkt dat het ging om een `Installation. Jardin démontable et transportable. Illustre la modification de la surface de la terre par les hommes. [Cf.]

Daarna heeft er nog eens een artikel over gestaan in: Künstliche Landschaften, Stadtplätze - Industrieparks - Visionäre Environments.  S. Lyall, Birkhäuser Verlag; 1991,  page 164–169 [Cf.]  

Na flink wat doorzoeken (er moest toch meer te vinden zijn) vond ik in een "Presentatie van KohlenvanBunningen Architekten & Ingenieurs met een overzicht van de belangrijkste projecten en prijsvragen van 1982 - 1986" [op issuu] nog het volgende:

Op de Biennale van jonge Nederlandse architecten die van 19 oktober tot 15 december 1985 te zien was in de Koopmansbeurs te Amsterdam (voor het eerst in 1983 gehouden) behoorde Raoul Bunschoten tot de tien uitgekozen "talentvolle oorspronkelijke ontwerpers die zich onderscheiden door een overwegend optimistisch oeuvre en die daarmee blijk geven de toekomst met vertrouwen tegemoet te zien." Aldus de selectiecommissie. 

NRC Handelsblad schreef op 25 oktober 1985: "Raoul Bunschoten ontwierp met behulp van grillig keramiek en koordraden als wuivend gras 'Spinoza's tuin', met daarnaast voor de schilder Jan Jansz van de Velde een vrijwel afgesloten kamertje: een met rode keramische tegels beklede kubus."  

Elders in datzelfde plakboek van KohlenvanBunningen Architekten was te lezen van Raoul Bunschoten: "Ik kan niet buiten materiaal, keramiek. Ik moet via klei denken. Ik kan niet weg van het materiaal, ik zoek naar de plasticiteit van de ruimte."  

De Chinese architect Imanuddin Ghazali was in 1983 Assistant to Raoul Bunschoten: Spinoza’s Garden, Berlage Exchange, Amsterdam (linkedIn)

Enfin, voor ik mij er verder in verlies, want pratende architecten kunnen je goed bezighouden (als hun visie interessant lijkt), houd ik het hierbij.

Publicaties van Raoul Bunschoten: cf. en cf.