Spinoza in de joodse historiografie [7] Michael A. Meyer

Inmiddels weet ik dat ik wel en niet zal vinden waarnaar ik op zoek ben. Maar met de toelichting van deze cryptische uitspraak wacht ik tot het laatste blog; ik ben over de helft van de reeks.

Michael A. MeyerDeze keer aandacht voor Michael A. Meyer die van de joodse overleving en het Reformjodendom zijn levenswerk maakte. Hij werd in een joods gezin geboren in Berlijn, maar zijn gezin ontvluchtte toen hij 3,5 was in 1941 net op tijd Duitsland. Het besef aldus de Holocaust te hebben ontlopen heeft hem naar zijn zeggen in zijn leven diep beïnvloed.

Hij behaalde z’n Ph.D in 1964 aan het Hebrew Union College - Jewish Institute of Religion in Los Angeles: “I finished by doctoral studies in 1964 before the explosion of Jewish studies on American campuses." Hij kreeg er een aanstelling en ging drie jaar later naar zo’n zelfde instituut in Cincinnati, waar hij vervolgens Adolph S. Ochs Professor of Jewish History werd. Ook werd hij vaste visiting professor aan de Hebrew University in Jerusalem en bekleedde diezelfde functie soms aan het Antioch College, de University of Haifa en de Ben Gurion University. Hij verzorgde cursussen in middeleeuwse en moderne joodse geschiedenis, de geschiedenis van de joodse Reform beweging, de intellectuele geschiedenis van het Zionisme en joodse geschiedschrijving. In de 40 jaar die hij les gaf zag hij de interesse in joodse geschiedenis wel teruglopen. Ook zag hij een accentverschuiving van interesse in het joodse volk en de joodse staat, naar meer interesse in wat het voor het individu betekent jood te zijn : van Jewish people issues naar Jewish person issues.

Hij was medeoprichter van de Association of Jewish Studies, waarvan hij van 1978-1980 voorzitter werd. Eind 80-iger jaren werd hij internationaal voorzitter van het Leo Baeck Institute, van waaruit hij bijdroeg aan de totstandkoming van het vierdelige werk German-Jewish History in Modern Times. Daarover zei hij: “We wanted to give women a proper amount of attention and also to deal more extensively with the inner history of the Jews so that we could get away from the idea that all of German Jewish history had to be understood through the lens of the Holocaust.”

Waarom ik dit blog aan hem wijd is niet doordat hij zoveel over Spinoza heeft. De naam van Spinoza kom je in de meeste van zijn boeken wel tegen, meestal daar anderen die hij behandelt, iets over Spinoza zeggen. Het is weinig, al met al. Hij hoort echter thuis in deze zoektocht naar Spinoza in de joodse historiografie, doordat je nog steeds zijn eerste boek (dat begon als dissertatie) als basistekstboek van leergangen opgenomen ziet. Er wordt veel naar verwezen:

VoorkantOrigins of the Modern Jew: Jewish Identity and European Culture from 1749-1824 [Wayne State Univ Press, Detroit, 1967].

Hij zegt erover: “This study was an attempt to understand what made the modern Jews different from their medieval forebears in terms of acculturation.”

 

 

Voorkant

 

Michael A. Meyer: Ideas of Jewish History. Wayne State University Press, Detroit, 1974

 

 

Als zijn hoofdwerk en boek waar hij het meest trots op is beschouwt hij het volgende:

 

VoorkantMichael A. Meyer: Response to Modernity: A History of the Reform Movement in Judaism. Wayne State University Press, 1988, herdruk 1995

 

 

 

 

VoorkantMichael A. Meyer: Judaism Within Modernity: Essays on Jewish History and Religion. Wayne State University Press, 2001 - ISBN 9780814328743

____________

bronnen en verder materiaal:  

Interview met Michael A. Meyer

Michael A. Meyer: "THE EMERGENCE OF JEWISH HISTORIOGRAPHY: MOTIVES AND MOTIFS". In: History and Theory, Vol. 27, No. 4, Beiheft 27: Essays in Jewish Historiography (Dec., 1988), pp. 160-175 [hier]

MICHAEL MEYER: “The German-Jewish Legacy in America” Paul Lecture 2010 [PDF]

Reacties

Zul je niet vergeten, Stan, om Spinoza's eigen "Joodse historiografie" (TTP 18) een beurt te geven? Zijn scherpzinnige analyse en interpretatie van 'religieus fundamentalisme als politieke splijtzwam' in de Makkabeeentijd heeft hoge actualiteitswaarde en komt helaas zo weinig aan bod bij al die schrijvers over Joodse geschiedenis.

Die 'Spinoza-beurt' zoek ik nu juist in de joodse geschiedschrijving.