Onsterfelijkheidsgelden voor een eeuwige toekomst

Midden tijdens de Olympische Spelen waarin topsporters als Ranomi Kromowidjojo en Epke Zonderland (die beiden al eerder in blogs en reacties voorbij kwamen) zich naar onsterfelijke roem zwommen en zweefden, worden we via allerlei berichten herinnerd aan de kennelijk diepgewortelde wens tot onsterfelijkheid. Soms op de meer symbolische wijze, als waarop de Turkse premier Tayyip Erdogan op de hoogste berg van Istanbul de grootste moskee  van het land laat bouwen - een monument voor de onsterfelijkheid van deze machtige premier. Maar soms ook letterlijk. De 31-jarige Russische media-ondernemer Dmitry Itskov heeft onlangs alle miljardairs uit de lijst van het Amerikaanse zakenblad Forbes [gezamenlijke vermogen 4,6 triljoen dollar] aangeschreven voor middelen om met een team van dertig wetenschappers binnen tien jaar het menselijke bewustzijn over te dragen op robots, om zo de mens (die miljardairs op de eerste plaats) onsterfelijk te maken; zo zijn ziekte, ouderdom en zelfs de dood te overwinnen.

Het Amerikaanse defensieonderzoeksinstituut DARPA investeerde onlangs 7 miljoen dollar in de ontwikkeling van menselijke robots die bestuurd kunnen worden door gedachten.

Toen ik vanmorgen in Trouw op de pagina’s voor “religie & filosofie” de kop zag “Grote subsidie voor onderzoek onsterfelijkheid” wist ik meteen: Templeton Foundation! Want deze stichting is groot in het smijten met geld naar dit soort onzinnige “onderzoekslijnen” (waaraan ook theologen geacht worden mee te doen) met het geld van de steenrijke christelijke “investeerder” John Templeton – die met het stichten van deze Foundation op zich ook al een poging deed om onsterfelijk te worden. De Templeton Foundation zegt zich bezig te houden met “the big questions of life”.

In een blog heb ik al eens aan de orde gehad hoe volgens Rudolf Boehm al vanaf de eerste kennisbehoefte en ontstaan van de filosofie in de Griekse tijd al sterk het verlangen meespeelde naar eeuwigheid en onsterfelijkheid. Dat  verlangen raken velen nooit kwijt.

Elias Canetti die ook een sterk verlangen naar onsterfelijkheid kende en zich verzette tegen de dood, zei dan ook dat de grootste uitdaging voor de mensen is: "sich nicht an den Tod zu gewöhnen". Nou, hij wordt gehoord.

Maar wie Simone de Beauvoir’s Alle mensen zijn sterfelijk heeft gelezen weet hoe volkomen onzinnig het pseudoverlangen naar onsterfelijkheid is [Tous les hommes sont mortels (1946) vert. door Greetje van den Bergh ik herinner het mij nog als Niemand is onsterfelijk, in 1962 door Jan Hardenberg vertaald].

Voor wie hierover nog eens wil nadenken, raad ik dit blog van een jaar geleden aan: Spinoza, de dood en het in eeuwigheid 'onsterfelijke'

Reacties

"Sentimus experimurque nos aeternos esse" (5/23s) = Wij voelen en ervaren dat WIJ (niet 'onze geest' !) eeuwig ZIJN. Niks 'eeuwige toekomst' NA de dood.