Nieuw boek op komst over Spinoza en de Stoïci

Spinoza in verband zien met de Stoïci is altijd erg gewild geweest. Leibnitz al was de eerste om Spinoza als een ‘nieuwe stoïcijn’ te typeren.

Vele Spinozastuderenden zullen bekend zijn met Firmin DeBrabander's Spinoza and the Stoics - Power, Politics and the Passions (Continuum, 2007) [cf blog]

 

Sommigen beschikken misschien over K.H.E. de Jong Spinoza en de Stoa [Mededeelingen van wege het Spinozahuis V [Brill, Leiden, 1939 – books.google]. We krijgen eenvoudig toegang tot J.H. Leopold, “Spinoza en de Stoa,” [in: De Nederlandsche Spectator 1905, No. 22 – DBNL].

Ook Miriam van Reijen heeft zich veel bezig gehouden met Spinoza en de Stoïcijnen, waarna in 2012 haar cursus Stoïcijnse levenskunst: evenveel geluk als wijsheid op CD’s uitkwam. [hier]

Jon Miller houdt zich intensief en systematisch bezig met Spinoza en de Stoïci. Zo leverde hij het hoofdstuk “Spinoza and the Stoics on Substance Monism," in Olli Koistinen (Ed.), The Cambridge Companion to Spinoza's Ethics. Cambridge University Press, 2009.

Daarvan deze samenvatting: “From his day to ours, commentators have been struck by the Stoic currents flowing through Spinoza's thought. Leibniz branded him a leader of a “sect of new Stoics” which held that “things act because of [the universe's] power and not due to a rational choice” (Leibniz 1989, 282). A few years later Bayle said in his Dictionary, “The doctrine of the world-soul, which was . . . the principal part of the system of the Stoics, is at bottom the same as Spinoza's.” In our times, scholars such as Amélie Oksenberg Rorty and Susan James - hailing Spinoza as “the best of Stoics” - have written articles with titles such as “Spinoza the Stoic” in which they argue that he matched or even surpassed the Stoicism of the ancient Stoics in all respects: metaphysically/physically, methodologically/logically, and normatively/ethically. The similarities between Stoicism and Spinozism are impressive, and they naturally lead to the thought that much would be learned about the two systems as well as larger philosophical issues if it could be determined how deep they run. In this essay, I contribute to that project, but with two important limitations. First, my exploration is purely philosophical; I will say nothing about Spinoza's knowledge of Stoicism. It is not that I don't have views on the issue or that I find it uninteresting; rather, it simply isn't possible for me to undertake both conceptual analysis and Rezeptionsgeschichte in the space available.” [cf]

Die laatste zin wekt verwachtingen over het boek dat van hem in september van dit jaar zal verschijnen (waar Mark Wijering mij op wees) en waarin hij wél genoeg ruimte zal hebben om zowel een filosofische conceptuele analyse als de ‘Rezeptionsgeschichte’ te geven:

Jon Miller, Spinoza and the Stoics. Cambridge University Press, [forthcoming, Sept. 2013July 2014]
Aanvulling 14 mei 2014: volgens Amazon staat het voor 1 dec. 2014 gepland. Maar opvallend is dat er op de website van CUP eerst wel, maar nu niets meer over te vinden is.
Inmiddels [15-1-2015] is bij CUP sprake van  March 2015.  

De uitgever: "Miller presents a detailed comparison of the ethics, metaphysics, and philosophical psychology of Spinoza and the Stoics, revealing much about Spinoza, and about an ancient philosophy adapted and mediated through early modern philosophy." [cf]

Aanvulling 17 maart 2013

Zie hier een PDF met een uitvoerige samenvatting en een inhoudsoverzicht, Prospectus for Spinoza and the Stoics, die niet op de site van CUP te vinden is, maar elders.