Maria Bussmann, filosofisch kunstenares uit Oostenrijk, laat zich o.a. inspireren door Spinoza

Maria Bussmann (li) & Elfriede Czurda, schrijfster met wie zij samen 'Ich war nie in Japan' publiceerdeMaria Bussmann werd geboren in 1966 in Würzburg. Haar opleiding als kunstenares deed ze aan de Akademie der bildenden Künste in Nürnberg en Wenen. In 1999 werd ze doktor in de Filosofie en Cultuurwetenschappen aan de Universiteit voor toegepaste kunst wat haar een stipendium bezorgde voor een postgraduale studie aan de Universiteit van New York. Sindsdien woont en werkt ze afwisselend in Wenen en New York en is ze in beide omgevingen goed gevestigd als kunstenares.

Haar kunstarbeid zou te kenschetsen zijn als filosofisch tekenen/ beeldhouwen of tekenend/beeldhouwend filosoferen. Graag laat Maria Bussmann zich inspireren door grote werken uit de filosofie, zoals Spinoza’s Ethica, Ludwig Wittgensteins Tractatus, Martin Heideggers Sein und Zeit, en van Maurice Merleau-Ponty Phénoménologie de la Perception. “Dazu entstehen Zeichnungen, die leise Wahrnehmungen aus der Unsichtbarkeit subtil und skizzenhaft in die Sichtbarkeit zu übersetzen suchen,“ zo omschrijft Maria Christine Holter (Kunsthistorikerin, Kuratorin und Kunstvermittlerin in Wien) haar werk. [Hier méér]

Op haar website geeft Maria Bussmann het volgende overzicht van haar Tekeningen:   

Heidegger - Sein und Zeit

i have never been to Japan

Japanese exercises

Donkey reads Japanese

Coney Island

"from 1st floor" and "from 3rd floor"

Drawings from the series "Following Heidegger"

Drawings to Wittgenstein´s Tractatus

Spinoza

About the Visible and Unvisible of Merleau-Ponty

Het zou me niet verbazen als Merleau-Ponty die zich zeer met de menselijke waarneming en lichaamsbeleving bezig hield, haar a.h.w. naar Spinoza bracht die meer dan welke vroegere filosoof ook de ervaring van het lichaam centraal stelde en als vertrekpunt voor de analyse van de menselijke waarneming (en geest) nam.  

N.a.v. haar huidige expositie "Himmelfahrt" in Galerie Ernst Hilger Contemporary citeert de Oostenrijkse Der Standard van haar: "Ich habe mir die Frage gestellt, ob künstlerische Produktivität für sich genommen als gleichwertiger Beitrag zur kunstphilosophischen Diskussion verstanden werden kann oder ob sie nur illustrativ zu einem bereits bestehenden Gedankenkonstrukt hinzutreten kann". [Hier]

Voor haar antwoord moet men toch bij haar tekeningen zijn.

Zoals eerder gezegd en ook in bovenstaand rijtje te zien is, haalt ze onder andere inspiratie uit het werk van Spinoza. Uit een “Series of 53 drawings to Baruch de Spinoza’s Ethik” staan er een zestal op haar website, waarvan ik er twee naar dit blog haal.


 

Voor de andere tekeningen die te denken geven en tot ontdekken uitlokken: zie haar website, afdeling dr_spin.