Hoe moeilijk is toch Einstein's Spinoza's God te begrijpen en beschrijven

Gisteren had Amir Aczel op Huffingtonpost een stuk "Killing Einstein's God." Graag wijs ik erop en deel hier mijn leesplezier.

Ik zeg niet dat ik wat "Einstein's laat staan Spinoza's God" alles geheel doorzie en daarin ook maar het laatste woord zou kunnen hebben, maar het gebruik in dat stuk  van allerlei termen doet mij vermoeden dat het de auteur, die erop wijst zich al vele jaren met Einstein te hebben bezig gehouden, het omschrijven van diens God ook niet helemaal in de vingers heeft.

Over God spreken als "creative external power", schrijven: "Albert Einstein believed in something like Spinoza's "God": a powerful entity that transcends the world," maar dan weer: "discussing an external motivator for the creation of the universe was abhorrent to the father of the theory." En: "Einstein always thought in terms of an immanent God, the creator of the laws of physics -- not the cranky old man of Genesis, but still a mysterious force that brought us a universe, or at least created the laws of physics."

Taal en God... het blijft behelpen.