Henk Keizer over zijn fascinatie voor Spinoza

In een reactie op het blog waarin ik meldde dat het artikel van Henk Keizer, "Is there a ‘Pancreas Problem’ in Spinoza’s Theory of the Human Mind?", gepubliceerd zal worden in Epoché: a journal for the history of philosophy, vroeg Wim Klever of ik kon zorgen dat Henk en eventuele anderen die regelmatig op dit blog reageren, zich nader zouden willen voorstellen (in mijn woorden, Klever dacht meer aan interviewen). Wel, zie hier het eerste resultaat:

Henk Keizer stelt zich voor:

Na een begin als onderwijzer en leraar mulo/mavo heb ik als onderwijskundige gewerkt bij het Cito (Instituut voor Toetsontwikkeling). Daar moesten we ons onderwijskundig en toetsdeskundig licht laten schijnen over de examens en toetsen die gemaakt werden door de docenten van de scholen. Na mijn pensionering (63) heb ik filosofie gestudeerd aan de Radboud Universiteit. Bij de keuze voor een scriptie kwam ik op Spinoza, of eigenlijk op de Ethica. De wereld, het leven en de mens, vastgelegd in een ‘meetkundige ordening’, dat intrigeerde me (ik had ooit een lo-akte wiskunde gehaald). Mijn scriptie was een onderzoek naar ‘de consistentie en interne geldigheid van Spinoza’s theorie van de verhouding van lichaam en geest’ (Toe maar). Daar werd ik door Gueroult nog op het verkeerde been gezet m.b.t. de attributen, die elk ‘een oneindig wezen in zijn soort’ zouden uitdrukken. Eigenlijk ben ik altijd blijven hangen in die eerste twee delen van de Ethica. Het Theologisch Politiek Traktaat heb ik bijvoorbeeld nog steeds niet gelezen.

                               Henk Keizer, voorjaar 2014 

Wat betekent Spinoza voor mij? Met een typisch Spinoziaanse zinswending zou ik kunnen zeggen: Spinoza betekent wat voor mij voor zover hij zich uitdrukt in de Ethica. Ik vind de Ethica een intrigerend en spannend boek, een boek voor close reading (maar dat is misschien mijn specifieke habitus). De vraag of ik een spinozist ben (die Stan zou stellen, had hij mij geïnterviewd) is lastig te beantwoorden, vooral omdat ‘spinozist’ een nogal onbestemd begrip is. Ik kan zeggen dat ik het algemene gedachtegoed van Spinoza onderschrijf, dat ik veel van zijn onorthodoxe standpunten bewonder als geniaal. Maar het is (nog) niet zo dat ik Spinoza in mijn persoonlijke leven probeer ‘toe te passen’. Dat ligt ook meer op het vlak van de delen 3 t/m 5 en daar ben ik nog niet aan toe.

Ik kan een plaats krijgen als ‘buiten-promovendus’, dat ga ik denk ik doen. Ik heb ideeën voor nog zeker twee artikelen: een over Spinoza’s theorie van het bewustzijn en een over de ‘functionele’ definities van substantie en modus, een artikel waar ik me erg op verheug, als het gaat lukken. En dan op naar de delen 3 t/m 5 en misschien een toepassing in het persoonlijke leven.

De slotzin van mijn artikel over het Pancreasprobleem is: ‘In their accordance these analyses reveal a marvelously consistent piece of theory in Spinoza.’ Deze zin drukt uit wat mij fascineert in Spinoza en de Ethica.

 

Reacties

Dank, Henk, voor de presentatie van jezelf.