Henk Keizer helpt het Pancreas-probleem de wereld uit

Met enige (afgeleide) trots mag ik hier melden dat Henk Keizer, die we hier regelmatig in reacties tegenkomen *), deze week bericht kreeg dat zijn artikel na peer review is geaccepteerd en gepubliceerd zal worden in het Amerikaanse tijdschrift Epoché: a journal for the history of philosophy, waarvan Theodore George van Texas A&M University de hoofdredacteur is.

De beoordelaar aan wie de redactie het artikel had voorgelegd had geen enkele restrictie: "This article is suitable for publication without revisions. It argues an interesting thesis, it is reflective and meticulous; it makes a contribution that anyone interested in questions concerning emboddiment can appreciate."

Het bijzondere is dus dat zijn artikel relevant geacht wordt voor hedendaags debat, want het blad "considers the history and tradition of philosophy to be an essential part of contemporary philosophical discourse."

 

Hier de titel en vervolgens de inleiding van het artikel (zonder de voetnoten):

"Is there a ‘Pancreas Problem’ in Spinoza’s Theory of the Human Mind?"

Spinoza defined the human mind as the idea of the human body. The human body is called the object of this idea. The idea of an object is equivalent to knowledge of it (idea, sive cognitio). Thus the human mind can be characterized as knowledge of the human body. The important implication of this theorem is that the human mind is supposed to have knowledge of what happens in the body. Spinoza is very explicit and clear about this consequence: ‘if the object of the idea constituting a human Mind is a body, nothing can happen in that body which is not perceived (non percipiatur) by the Mind’ (IIP12). Spinoza says not merely that there is knowledge in the mind of whatever happens in the body, but that the mind ‘perceives’ what happens in the body, indicating by the use of this verb that the human mind has conscious knowledge of it. This, of course, poses a major problem. There are numerous processes in the body, for example the chemical processes in the pancreas, of which the human mind, so it seems, has no conscious knowledge. Della Rocca has baptized this problem ‘the pancreas problem’ [Della Rocca (2008), p. 109]. For Margaret Wilson this problem is a reason to decline Spinoza’s theory of the human mind. She holds that his conception of the human mind as ‘God’s idea’ of the human body ‘does not yield a plausible or tenable account of the human mind in its relation to the human body’ (Wilson 1999: 126). Other scholars try to fill the gap between Spinoza’s theorem and the data of experience by saying that ‘for Spinoza we are aware of changes in our pancreas, but only to a small degree’ (Della Rocca 2008: 117), or that ‘the mind’s perception of what happens in the body may have very little power of thinking’ (Don Garrett 2008: 20). These solutions, which represent the state of the art in this matter, have in common that they maintain the premise that the human mind has conscious knowledge of the processes in the body. In this paper I will propose a new solution which is based on a careful analysis of the propositions IIP9, IIP12, IIP19 and their demonstrations and corollaries. This analysis will end in the conclusion that there is in Spinoza’s theory no such problem as the pancreas problem, that is, that the human mind is not supposed to have conscious knowledge of the inner processes of the body. An alternative analysis starting from proposition IIP7 and its corollary will lead to the same conclusion.

I will start with a description of the general case of ideas of singular things and outline Spinoza’s theory of it. Then I will follow Spinoza in his application of the general case to the particular case of the human mind. I will show that Spinoza treats the idea of the human body, that is, the human mind, from two points of view: the point of view of its cause and the point of view of its nature. It will appear that the mind conceived from the point of view of its cause represents non-conscious knowledge and the mind conceived from the point of view of its nature represents conscious knowledge. I will show that knowledge of the inner processes of the body belongs to the domain of non-conscious knowledge. In addition I will show that the same conclusion will be obtained in an analysis that starts from the differentiation between the formal being of the human mind and the objective being of the human mind.

                                               * * *  

Tot zover het inleidende deel van Henk Keizers komende artikel. Het zal zijn tweede artikel worden in een internationaal wetenschappelijk tijdschrift. Eerder verscheen van hem

Henk Keizer: "Spinoza's Definition Of Attribute: An Interpretation." In: British Journal for the History of Philosophy. Volume 20, Issue 3, 2012 [cf. blog]

Het staat in ieder geval vermeld in de bibliografie bij het artikel van Noa Shein "Spinoza's Theory of Attributes," in de Stanford Encyclopedia of Philosophy, waarop het overigens inhoudelijk nog geen invloed lijkt te hebben gehad. Maar het is gesignaleerd. [Cf.]

O ja, dit blog is uiteraard bedoeld als felicitatie aan Henk Keizer. Want het geaccepteerd krijgen van je artikel, gaat nog niet zomaar vanzelf. Het artikel heeft n.a.v. eerdere reacties die hij kreeg diverse wijzigingen ondergaan. Uiteindelijk volgt dan toch de erkenning van je prestatie. Van harte proficiat, Henk.

Stan Verdult 

                                             * * *

 

Eerdere artikelen over Spinoza in Epoché: a journal for the history of philosophy:

Patrick Craig, Absoluta Cogitatio. Badiou, Deleuze, and the Equality of Powers in Spinoza. In Volume 18, Issue 1, Fall 2013

Tom Sparrow, A Physiology of Encounters. Spinoza, Nietzsche, and Strange Alliances. In Volume 15, Issue 1, Fall 2010

Idit Dobbs-Weinstein, The Power of Prejudice and the Force of Law. Spinoza’s Critique of Religion and Its Heirs. In Volume 7, Issue 1, Fall 2002

Richard A. Cohen, Justice and the State in the Thought of Levinas and Spinoza. In Volume 4, Issue 1, 1996

______________

 

*) Henk Keizer niet te verwarren met de stukadoor Hendrikus Keijzer, vermeld ik nog maar even n.a.v. een recente vraag die ik hierover kreeg.

Epoché website, op Facebook  

 

Reacties

Ook van mijn kant gedeliciteerd, Henk. T.z.t wil ik mij graag in je argumenten verdiepen.

En hierbij ook mijn felicitaties. Evenals Stan ben ik trots dat we in de discussies op dit blog hebben mogen meewerken aan het tot stand komen van een zienswijze die dank zij jou nu ook wetenschappelijk zal meespelen.

En waar ik nu ook aan denk: het zou mooi zijn mocht Henk zijn artikel eens als voordracht brengen op een bijeenkomst van Het Spinozahuis. Misschien kunnen we dit eens suggereren aan het bestuur?

Goed idee, Mark, en hierbij is dat voorstel eigenlijk al gedaan, want sommige (misschien alle) bestuursleden, bekijken regelmatig ook dit blog. Overigens zou hij dan niet gevraagd moeten worden om dit artikel te komen voordragen, maar om naar eigen keuze over een issue i.v.m. Spinoza te komen spreken. Dat moeten ze dan wel ruim tevoren vragen, zodat hij er in alle rust aan kan werken. En zo heeft hij dan weer een publicatie (op weg naar promotie...)

Stan, zou je van Henk Keizer en Mark Behets (en andere reguliere reageerders, doch niet van mij' omdat ik al beschreven ben), uiteraard met hun instemming, niet eens een beeldverslag en interview willen maken en hier publiceren?

Sorry, Wim, maar ik heb het al druk genoeg en werk niet op bestelling. Maar als jij me die interviews aanlevert zal ik ze publiceren.

Sorry, Stan, het was geen bestelling, maar een vriendelijk bedoelde suggestie, dit om de levendigheid en kwaliteit van je blog te verhogen. Zelf heb ik er de kwaliteiten en uitrusting niet voor en ontbreekt daarvoor ook bij mij de tijd.

Ik kan me wel iets voorstellen bij het verzoek van Wim. Je discussieert, vaak in kleine kring, en je hebt weinig idee van wie je medediscussiant is. Is hij een jeugdige student of een gepensioneerde onderwijzer? Stan en en Wim kennen we natuurlijk, maar wie is Mark Behets of Henk Keizer? Ik begrijp ook de reactie van Stan, maar misschien is het een idee dat Mark en ik (die soms prominent aanwezig zijn in de discussie) iets over onszelf vertellen, er eventueel een fotootje bij doen en dat Stan dit een plaatsje geeft in zijn blog. Maar aan Stan is het om een en ander te beoordelen.

Na het lezen van die heldere inleiding van dat artikel, wil je het vervolg ook beslist kennen!
Na bestelling bleek dat het artikel helaas pas in Epochė; 20.1, in december 2015 zal verschijnen "if there are no major delays".