Groene Amsterdammer bespreekt Krops Spinoza-boek

De Groene Amsterdammer valt vandaag bij de abonnees in de bus en zie: daarin de lang verwachte bespreking door Rob Hartmans van Henri Krops boek over de Spinoza-receptie in Nederland. [Cf. het begin]

Hartmans is zeer content met het boek - heeft het over Krops "dikke, degelijke, maar zeer leesbare Spinoza. Een paradoxale icoon van Nederland."

         
   [pas op 10 januari 2016 mogelijkheiud van vergroten aangebracht]

Ik citeer zijn voorlaatste alinea: "Met dit heldere, bedaarde en uiterst informatieve overzicht van het Nederlandse spinozisme - waaruit, anders dan uit de geschriften van Jonathan Israel, geen enkele bekeringsijver blijkt*) - heeft Henri Krop een belangrijke bijdrage geleverd aan de geschiedenis van de vaderlandse filosofie en de cultuurgeschiedenis in het algemeen."

*) En dan heeft hij het in meer dan een halve openinskolom gehad over Klevers verkettering van ieder die in Spinoza-interpretatie ook maar enigszins afwijkt van de zijne... 

Reacties

Hierbij laat ik even weten dat ik een reactie van Wim Klever op dit blog heb gewist. Hij heeft op zijn twitter en facebook-pagina al vele zeer negatieve uitlatingen gedaan over Henri Krop zelf en over diens Spinozaboek. Ik bied hier geen ruimte voor nog eens zulke pejoratieve en zeer denigrerende opmerkingen.
In de haast wiste ik per ongeluk eerst een reactie op een ander blog (met cartoons) die ik niet eens gelezen had. Dat was niet de bedoeling. Jammer dan, misschien wordt die nog teruggeplaatst.
De klacht dat uit mijn illustratie Hartman's recensie niet te lezen is: uiteraard niet. Het is niet mijn taak (en dat mág niet eens) om hier een tijdschriftartikel leesbaar aan te bieden. Het plaatje was slechts om een idee te geven.

Jammer, Stan, want ik maakte wel duidelijk waaraan het schort bij Krop. Maar ... Het is jouw blog. Doe met mijn reacties zoals je behaagt.

Verwijtbare 'bekeringsijver' bij J. Israel? Hartmans slaat ook hier de plank volkomen mis. Bij Israel zie je zoiets als (paradoxale en zeldzame) wetenschappelijke bewogenheid over de kolossale en onweerstaanbare impact van Spinoza, die hem diep doet doordringen in de post -spinozistische geschiedenis van de filosofie en tal nan nieuwe schatten van interpretatie doet opdelven. Bij Krop zie je een bedaarde en, jawel, onbewogen ambtenaar ijverig aan het rapporteren van een bekende geschiedenis. De man moet zelf nog de 'heilige greest' ontvangen om de gerapporteerde feiten anders te KUNNEN zien en met een ander soort helde rheid te kunnen vertellen.

Je kunt het niet laten, Wim? Deze reactie zal ik laten staan, hoewel hij op en eigenlijk ook al over het randje is dat ik wil trekken: het vooral op de man spelen i.p.v. inhoudelijke kwestie te beargumenteren. Gelukkig is niet iedereen bezeten van jouw "heilige geest" waarmee jij anderen jouw geloof in hoe Spinozisme moet zijn, wilt opdringen.

Ik sprak primair over het onterechte en ondoordachte aan Israel gerichte verwijt van die recensent, op vaderdag.

En dat geeft dan het recht vervolgens, secundair, op de man en niet op de bal te spelen? Zoals soms tijdens het WK Voetbal?