De illusie van God [L'illusione di Dio] - Spinoza op het wereldtoneel

Vanavond gaat tot 19 april 2009 in het Teatro India van Rome een theaterstuk, geschreven en geregisseerd door Adriana Martino, getiteld: De illusie van God, L’illusione di Dio [ofwel The God Delusion].

Het is een theaterstuk met teksten van Baruch Spinoza, Friedrich Nietzsche, Fyodor Dostojevski, Paolo Flores d'Arcais, Gianni Vattimo, Michel Onfray en anderen. [hier]

Het wil inspelen op de almaar groeiende belangstelling voor godsdienst en de angst voor fundamentalisme. Op, kortom, het – ondanks de Verlichting - weer uiterst actuele thema van de relatie tussen geloof en rede, en de daarmee samenhangende relatie tussen secularisme en religie.

Het stuk zal beginnen met de klaroenstoot waarmee Baruch Spinoza met zijn Theologisch-politiek traktaat in de 17e eeuw de orthodoxe joodse en vooral christelijke theologie schokte. [van hier]

 

Ik zou deze enigszins ver-van-mijn-bed-show hier niet gesignaleerd hebben, ware het niet dat, wanneer ik hier kennis van neem, bij mij meteen een vergelijking opkomt met de Amsterdamse http://www.spinozamanifestatie.nl/. De projecten ervan, de dingen die we mogen verwachten, zijn ondertussen wel aangekondigd; ik gaf op dit weblog alles door. En dan vraag ik mij intussen af: hoeveel echt vuurwerk, hoeveel aan schokkende Spinoza gaat daar gepresenteerd worden?

Ik ben op voorhand van de serieusheid en indringendheid van wat geboden gaat worden nog niet overtuigd. Hoewel alles nog moet beginnen valt het mij bij voorbaat allemaal al behoorlijk tegen.

Maar à la – we geven het een kans.

Het eerste dat er aan komt is op zaterdag 18 april a.s. tijdens de afsluitende festiviteiten van Amsterdam Wereld Boekenstad van

14.00-15.30 Spinoza Redux - De grenzen van vrijheid
Castrum Peregrini confronteert Joris Luyendijk (journalist), architect Ton Venhoeven (architect, professor architectuurgeschiedenis en Rijksadviseur voor de Infrastructuur) en Hans van Houwelingen (beeldend kunstenaar) met het vrijheidsbegrip van Spinoza en lokt hen een reactie uit. Baruch de Spinoza, de 17de eeuwse denker uit Amsterdam, pleitte als één van de eersten voor een scheiding (sic!) van staat en religie. Zijn ideeën staan door de huidige ontwikkelingen op het wereldtoneel weer volop in de belangstelling. Presentatie: Thieu Besselink. Organisatie: Castrum Peregrini en My Name Is Spinoza [zie hier]

1½ uur voor (het publiek niet meegeteld) vier sprekers.

En dan de inleidende tekst van Thieu Besselink, de presentator:

“The purpose of politics, after all, is freedom” Freedom to do what?
Spinoza was een ‘maverick’, iemand die zijn eigen weg ging ondanks een samenleving die hem heeft verbannen om zijn afkomst (sic!) en ideeën.
Hij is het voorbeeld van een denker aan het begin van een nieuwe tijd, en net als Spinoza staan wij aan de vooravond van een nieuwe tijd. Wat wij nodig hebben is niet zozeer de politiek die ons de vrijheid geeft te doen wat ons te doen staat. In plaats daarvan is het tijd om de vrijheid en verantwoordelijkheid nemen om als pioniers van de nieuwe economie een sociale cultuur te verbinden met politiek en economie. Want omdat de politiek zoals wij hem kennen zijn failliet moet bekennen, creëert in feite de invulling van onze vrijheid de nieuwe politiek.”  [bla, bla, bla - staat niet iedereen bij voortduring aan de vooravond van een nieuwe tijd? Van hier]