Authentiekere lenzenslijpmolen in Spinozahuis

Nóg een verbetering van het museum het Spinozahuis is het gevolg van de filmdocumentaire die er door Robin Lutz over Spinoza gemaakt wordt. Vele jaren heeft een niet authentieke lenzenslijpbank uit veel latere tijd (uit de 18e of nog waarschijnljker de 19e eeuw) een kamer in het Spinozahuis ontsierd. Het was immers bekend dat hij over een veel kleiner met de hand te bedienen slijpmolen moet hebben beschikt.

Ten behoeve van de film werd opdracht gegeven aan een instrumentenmaker om een kopie te vervaardigen van een slijpmolen die zeker uit de17e eeuw stamt. Vervolgens is het museum Het Spinozahuis in de gelegenheid gesteld deze aan te kopen. Of Spinoza met precies zo'n slijpmolen heeft gewerkt is uiteraard niet zeker, maar het is wel allerwaarschijnlijkst dat hij met een dergelijk of vergelijkbaar instrument zijn lenzen sleep.
Sinds kort is Het Spinozahuis dus uitgerust met een geloofwaardiger apparaat dan er vroeger stond (zie onder). A.s. zondag neem ik deel aan de excursie "In de voetsporen van Spinoza" en kan ik het zelf zien en foto's maken. Maar  gisteren bracht deze website een foto van de verbeterde uitrusting die ik hier graag overneem.

Hier de eerdere slijpbank [cf. blog], die mij altijd enige ergernis gaf.

Nadat ik dit blog had gemaakt, zag ik dat ik twee uur daarvoor in mijn mailbox de volgende e-mail had ontvangen. De afzender ging akkoord met het hier opnemen ervan:

Hallo Stan,

Het kan lang duren voordat wensen vervuld worden! Jaren geleden sprak je de wens uit dat die lelijke houtdraaibank na de restauratie van het Spinozahuis niet terug zou keren. Maar dat gebeurde wel. Als vrijwilliger in het Spinozahuis kon ik, als bezoekers vroegen wat de relatie van dit houtwerk met Spinoza was, slechts vertellen dat die even groot was als met de stofzuiger in de keukenkast. Met genoegen kan ik je dan ook vertellen - Theo van de Werf kondigde dit al aan tijdens de laatste ledenvergadering in Rijnsburg - dat dit meubel niet meer aanwezig is. Met veel plezier heb ik hem eigenhandig - samen met Bert Wolthaus (de dag- en nachtwaker van het Spinozahuis) uit elkaar gehaald en naar buiten gedragen. De plek wordt nu ingenomen door een fraaie kopie van een oude lenzenslijpmolen die ook gefigureerd heeft in de film die je noemde bij het artikel over de deuren van de boekenkast. Het leek me aardig je dit even te vertellen.

Met vriendelijke groeten,

Harry Roestenberg

________________

Aanvulling

Zie deze pagina over "lenzen slijpen in de 17e eeuw" waarin deze afbeelding voorkomt van een vergelijkbaar apparaat waarnaar dat in het Spinozahuis nagemaakt is.

Reacties

Blog aangevuld met een eerder e-mail-bericht